Wielcy złodzieje małe wieszą

0:00 Wilk się na Liszkę żałował,

0:02 a złodziejstwo jej zadawał.

0:05 Ty, Bry, ludzkie strzechy dzierzesz,

0:08 a kury im w nocy bierzesz.

0:10 Więc ona się tego przeła,

0:13 za się Wilka winowała, rzekąc,

0:15 Ty podgrzebasz ściany i bierzesz z chlewa

0:19 barany.

0:20 I dali się na sędziego,

0:22 małpierza bardzo mądrego,

0:24 iż by je on o to sądził,

0:26 sprawiedliwie rzecz rozgodził.

0:28 Małpierz, kiedy przewysłuchał,

0:31 tak o strony napominał.

0:33 A czemuż się stromoci ta,

0:35 gdy się jednak obchodzita?

0:37 Wszak, Wilku, o cudze nie dbasz,

0:40 i o to sumnienia nie masz.

0:42 Liszka się też wyprawuje,

0:44 i że się w niczym nie czuje.

0:46 A przetosz się pojednajcie,

0:48 a tych rzeczy nie wmawiajcie,

0:50 bo byście się sami wiesili,

0:53 równibyście ludziom byli.

0:55 Boć się u nich tak odzieje,

0:58 małe wieszom wielcy złodzieje,

1:00 a gdyby sprawnie wiesili,

1:03 mało by panów ostawili.

1:06 End of, wielcy złodzieje, małe wieszom.